آخه خاله...
راستشو بخوای موندم.
خیلی تو این کله پوکم سوال میگذره که برای هیچکدوم یه جواب ساده هم ندارم.
این که چرا انرژی هسته ای حق مسلم ماست؟
طرح لباس ملی چه صیغه ایه؟
یا اصلا اینا رو ولش؛ مد و فشن و تیپ از کجا اومده؟
من چه تیپی باشم بهتره؟
خاله من چه تیپی رو برای من دوست داره؟
اصلا خاله حالش خوبه؟
من چی؟
اول مرغ بود یا تخم مرغ؟
...............
اوووووووووووووه. دارم دیوونه میشم. چرا باید این همه سوال مهم برام مجهول بمونه؟
ولی واقعا گاهی به خاله حق میدم نگران من و آیندم باشه. به شما هم حق میدم. آخه این مخ من دنبال چیزایی که شما کمتر بهش فکر میکنین. میگین چی؟
این که چرا ما اصل بودنمون یادمون رفته و جای رسیدن به هدفمون داریم خودمون با چیزی به ظاهر دین مانند سرگرم میکنیم و تازه معتقدیم غیر از این دین همه ادیان محکوم هستن؟
چرا یادمون رفته همه ما با هر دین و مذهبی، اول آدمیم. از آدم بودنمون هدفی بود. و اونم این که خالقمون رو بشناسیم و فکر کنیم در مورد اون چیزی که هستی ما از اون بوده. نه به این خاطر که با استفاده از چیزی به اسم دین همدیگرو تحقیر کنیم یا محکوم به بی دینی کنیم که چه بسا آدمی که ما بهش کافر میگیم از ما مسلمون تر باشه؟
ای خاله با توام. گوش کن. من اعتقاد به ادیان و مذاهب به شکلی که الان تو مملکت ماست ندارم. من به آدما به خاطر آدم بودنشون، به خاطر مخلوق خدا بودنشون، به خاطر داشتن روح خداییشون احترام میذارم. تو رو خدا تو هم بیا و مثل من فکر کن تا دیگه فرقی بین ما نباشه. هممون آدم باشیم و آدم رو دوست داشته باشیم.
قربون شکلت خاله.
